Wie ben ik?

Sinds 2021 ben ik freelancer. Daarvoor werkte ik lange tijd in een maatschappelijke organisatie.

Zolang ik me kan herinneren neem ik al graag schrijfklussen op me. Met een analytische blik en de juiste woorden breng ik denkprocessen en discussie op gang. Feiten, getallen en gebeurtenissen gaan pas leven zodra mensen het erover hebben. Ze krijgen betekenis in hun onderlinge samenhang. Hoe die samenhang eruitziet, daarover verschillen mensen van inzicht. Er ontstaan verschillende narratieven over hoe het zit en waar het heen moet.

Storytelling

Als ik in opdracht schrijf, geef ik de gedachten en ideeën van anderen aan ze terug in de vorm van een samenhangend geheel. Het is hún verhaal, waarover ze zeggen: precies, dát is wat ik bedoel. Nog mooier wordt het, als ik die verhalen koppel aan grotere verhalen in de wereld. Een gezamenlijk verhaal geeft moed en hoop in onzekere tijden. Om mijn narratieve vaardigheden verder te ontwikkelen volgde ik een cursus creatief schrijven en een post-bachelor opleiding storytelling. Sindsdien gebruik ik elementen van storytelling, die de teksten verrassend en spannend maken en de boodschap krachtig overbrengen.

Organisatieverandering

Ik neem graag opdrachten aan die om bedrijfskundige kennis vragen. Zo’n vijftien jaar geleden raakte ik geïnteresseerd in strategische vraagstukken en organisatieontwikkeling. Ik las in enkele jaren meer dan 100 managementboeken en daarna volgde ik een reeks universitaire modules bedrijfskunde aan de Open Universiteit.

Organisaties moeten met elkaar samenwerken en taaie maatschappelijke vraagstukken aanpakken. Dat is de enige manier waarop ze hun voortbestaan veilig kunnen stellen in ons uitdagende tijdperk, leerde ik. Om dat te kunnen, moeten ze diepgaand veranderen. Maar dat is lastig. Een organisatiecultuur is immers geworteld in het verleden, in de rijke geschiedenis die management, medewerkers en omgeving met elkaar delen.

Bibliotheek en onderwijs

In 1991 begon ik in de Openbare Bibliotheek Amsterdam, als werkstudent geschiedenis. Ik deed informatiespeurwerk voor klanten, hield collecties op peil en gaf bibliotheeklessen aan schoolklassen. Maar tien jaar daarna raakte de bibliotheekwereld in zwaar weer. Mensen lazen steeds minder boeken en zochten informatie steeds vaker zelf op internet.

De bibliotheek moest zichzelf radicaal opnieuw uitvinden om niet ten onder te gaan. Die existentiële uitdaging prikkelde mij. Ik droomde van een ander type bibliotheek, met een nieuwe maatschappelijke relevantie. Een bibliotheek die onmogelijk wegbezuinigd kon worden, omdat er dan een heel kaartenhuis zou instorten.

In 2007 ging ik weer studeren. Ik volgde een pabo-opleiding en een universitair studieprogramma psychologie en onderwijswetenschappen. De kennis die ik opdeed, zette ik in voor mijn werk in de OBA en in vrijwilligerswerk:

  • Voor de Voorleesexpress ontwikkelde ik een training en schoolde ik honderden vrijwilligers in interactief voorlezen.
    Ik zette met zeven kinderopvangorganisaties een Amsterdamse pilot op van het leesbevorderingsprogramma Boekstart in de kinderopvang.
    Verder werkte ik mee aan de uitbreiding van het bibliotheekaanbod met zogenaamde maakplaatsen: ateliers waar jongeren oefenen met digitale technologie en 21e eeuwse vaardigheden.

Opdrachtgevers