Wie ben ik?

Ik ben organisatieverkenner, tekstschrijver en redacteur. Hoe is dat zo gekomen?

Organisatieverkenning

Na vele jaren werken op operationeel niveau in een grote maatschappelijke organistatie, kreeg ik de smaak te pakken van strategische vraagstukken. Ik netwerkte en las stapels managementboeken. In 2019 begon ik aan een reeks universitaire modules Bedrijfskunde. Die studie was een kroon op mijn eerdere historische, bibliotheektechnische en onderwijskundige opleidingen. Ik leerde er bijvoorbeeld hoe maatschappelijke organisaties in netwerkverband kunnen samenwerken aan taaie maatschappelijke vraagstukken, maar ook waarom het zo lastig voor ze is om diepgaand te veranderen. Een organisatiecultuur is immers geworteld in de rijke geschiedenis die management en medewerkers met elkaar delen. Hun ervaringen met elkaar en ook de wisselwerking met de omgeving, bepalen het zelfbeeld van de organisatie.

Storytelling

Ik heb een narratieve, talige aanleg. Feiten, getallen en gebeurtenissen krijgen pas betekenis zodra mensen het erover hebben. Ik houd ervan om de gedachten en gevoelens van andere mensen aan ze terug te geven, in de vorm van een samenhangend verhaal. Hún verhaal, waarover ze zeggen: ja, dát is wat ik bedoel. Nog mooier wordt het, als ik hun verhalen kan onderbrengen in het grotere verhaal over de avontuurlijke groepsreis van verleden naar toekomst. Ons gezamenlijke verhaal, dat ons hoop en moed geeft in onzekere tijden. Om me daar verder in te bekwamen volgde ik een post-bachelor opleiding Storytelling.

Eerder werk

In 1991 begon ik in de Openbare Bibliotheek Amsterdam, als werkstudent Geschiedenis aan de UvA. Ik deed informatiespeurwerk voor klanten, hield collecties op peil en gaf bibliotheeklessen aan schoolklassen. Maar tien jaar later raakte de bibliotheekwereld in zwaar weer. Mensen lazen steeds minder boeken en deden hun eigen speurwerk op internet. De bibliotheek moest zichzelf radicaal opnieuw uitvinden om niet ten onder te gaan. Die existentiële uitdaging prikkelde mij. Ik droomde van een nieuw soort bibliotheek, die onmogelijk wegbezuinigd kon worden.

Educatie

In 2007 begon ik weer te studeren. Ik volgde een Pabo-opleiding, gevolgd door een universitair studieprogramma met elf modules Psychologie en Onderwijswetenschappen. De kennis die ik opdeed zette ik in voor mijn werk in de OBA en in vrijwilligerswerk.

Voor de Voorleesexpress ontwikkelde ik een training interactief voorlezen en schoolde ik honderden vrijwilligers. Ik zette met zeven kinderopvangorganisaties een Amsterdamse pilot op van het leesbevorderingsprogramma Boekstart in de kinderopvang. Verder werkte ik mee aan de uitbreiding van het bibliotheekaanbod met zogenaamde makerspaces: werkplaatsen waar jongeren oefenen met digitale technologie en 21e eeuwse vaardigheden.

In mijn vrije tijd werkte ik voor de Vlaamse studiegroep EduRatio, die zich inzet voor een passend onderwijsaanbod voor leerlingen met een leervoorsprong. Wij verzorgden onder meer bijscholing voor leerkrachten, via het Centrum Nascholing van de Universiteit Antwerpen. Ik gaf daar presentaties over verborgen leervoorsprong, over de ambigue rol van succeservaringen en over begrijpend lezen.

In 2020 nam ik afscheid van de OBA, om als organisatieverkenner en tekstschrijver mijn bijdrage te leveren aan de samenleving en als zelfstandige mijn brood te verdienen.

En verder…

Ik ben moeder van twee volwassen informatici en woon in Weesp. In mijn vrije tijd lees en kook ik graag. Ik ben dol op wandelen, fietsen, zwemmen en schaatsen. Bij mooi weer kun je me overal in het land aantreffen op mijn logge stadsfiets of in mijn knusse tentje. En…. af en toe regen en tegenwind vind ik dan ook best leuk.

Als kleuter ontdekte ik dat je ideeën kunt opschrijven. Met een tekst kun je zaken voor elkaar krijgen, moet ik gedacht hebben toen ik deze brief in 1972 schreef aan het hoofd van de lagere school.